«دین و سینما» که به گفته نویسندهاش، آن را به یاد آموزگار علمی و نظری مرگ آگاهی «شهید مرتضی آوینی» نگاشته است و از رابطه ماورایی دین و سینما و اینکه این رابطه هنوز نتوانسته است در فیلم های سینمایی شکل بگیرد، سخن گفته است.
مرحوم مددپور در مقدمه کتاب آورده است: «جلوهگری عالم فوق طبیعی در سینما باید به صورتی دیگر تحقق یابد تا آدمی در فضایی قرار گیرد که آن فضا سکوی جهشی باشد برای سیر به عالم بالا و این تاکنون در عالم سینما با غایت دنیوی و احیاناً تمایلات دینی کارگردانان دیندار امکان تحقق نیافته است و شاید که به این زودیها سینماگران نتوانند در مرتبهای قرار گیرند که در آن با نفس آینه سان خویش و به مدد نور روح القدس آینهگردان حق و حقیقت باشند. اما از آنجا که هنر ابداع حضور و غیاب حق در عالم بشری است، روزگاری خواهد رسید که فروبستگی ساحت قدس و غیاب حق درآینه خیال او رخت بر خواهد بست و جهان آینه جمال و جلال حضور حق خواهد شد و در این میان سینما نیز تحولی بنیادی خواهد یافت، متناسب با گشایش عالم قدس اسلام.»
«دین و سینما» شامل دوازده فصل با عناوین؛ مابعدالطبیعه و مافی الطبیعه سینمای نفسانی غرب، انکشاف عالم دین در جهان سینمایی، سینمای دینی آوردن غیبت به عالم شهادت، سینمای دینی آسمانی است، نکاتی درباب سینمای دینی، مبانی صوری و معنوی سینمای دینی، حکمت معنوی سینما، سینمای آینده جهان، چرا در سینمای کنونی امام زمان غایب است؟، سینمای حاتمی کیا در مقام محاکات، توهم شبه فلسفی یا تحلیل سینمایی، سیر و سلوک سینماگران و گسسته خردی سینمای ایران است.
;)
